oMatko!

Magazyn świadomych rodziców

Praw(n)ym okiem mamy / Prawo

oMatko! Rodzice i ich biznes!

Rozpoczęcie prowadzenia własnej działalności gospodarczej jest dla wielu osób, które są zatrudnione na etatach, drogą do przełamania rutyny i uniezależnienia się od stosunku podwładności.

 

To dobry sposób na wprowadzenie wielkich zmian zawodowych, na zasilenie domowego budżetu oraz na sprawdzenie swoich umiejętności organizacyjnych. Nie należy przy tym pominąć elementu niebywale istotnego, a mianowicie rozpatrzenia prowadzenia własnej działalności gospodarczej w kontekście spełnienia swoich marzeń. Ocena rentowności przedsięwzięcia, jakie chcemy rozwinąć, wykracza poza sferę prawną i niesie za sobą ryzyko błędu. Nie znajdziemy też niezawodnego przepisu na działalność, która ma szansę zawładnąć rynkiem. Niestety. Niemniej, mając dobry biznesplan oraz odpowiedni wkład finansowy, możemy śmiało zarejestrować swoje przedsiębiorstwo i rozpocząć działalność, tym samym stając się swoim własnym szefem, zaryzykować i być może odnieść spektakularny sukces.

Proces zakładania firmy rozpoczyna się w momencie, gdy mamy opracowany i przemyślany biznesplan. Każda czynność zarobkowa, która wykonywana jest w sposób ciągły oraz zorganizowany jest działalnością gospodarczą. Wynika stąd bezpośrednio obowiązek zarejestrowania działalności. Niezależnie od tego, co robimy i jakiego rodzaju usługi świadczymy – np. fotografujemy przyrodę i prowadzimy sklep internetowy, sprzedając nasze prace lub handlujemy wypiekami domowej roboty – podlegamy obowiązkowi rejestracji, ponieważ, jeśli wszystkie te czynności stanowią dla nas źródło stałego przychodu, muszą zostać zalegalizowane. Działalność może przybrać różne formy, które należy przemyśleć i przekalkulować. Działalność gospodarcza to zarówno firma jednoosobowa, jak też spółka z o.o., spółka akcyjna oraz spółka osobowa. Należy wspomnieć, iż w zależności od wyboru formy działalności, potrzebne są mniejsze lub większe środki finansowe, co nie pozostaje zapewne bez znaczenia. Każda z powyższych form charakteryzuje się inną specyfiką prawną oraz praktyczną, nie sposób więc skonsolidować zwięźle wszystkich zasad ogólnych. Niech więc bazę stanowi prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej i zasady ogólne jej dotyczące.

Obecnie każda osoba chcąca rozpocząć własną działalność gospodarczą musi złożyć wniosek o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. W tym celu nowy przedsiębiorca wypełnia druk CEIDG-1. Należy pamiętać jednak, iż druk ten służy również do aktualizacji danych przedsiębiorców już zarejestrowanych oraz do zawieszenia działalności, ważne jest więc uzupełnienie odpowiednich rubryk. Istnieją różne sposoby złożenia wniosku – przedsiębiorca może złożyć go osobiście w urzędzie miasta lub gminy, ma możliwość wysłania go listem poleconym (wniosek musi być wówczas poświadczony notarialnie), a także w formie elektronicznej (z użyciem bezpiecznego podpisu kwalifikowanego lub bez). Jak widać, procedura nie wymaga osobistego stawienia się w urzędzie i pozostawia przedsiębiorcy wybór opcji zależnej od jego dyspozycyjności. Prawidłowo złożony wniosek powinien zawierać dane osobowe oraz dane dotyczące zakładanego przedsiębiorstwa.

Kolejny krok stanowi nadanie Numeru Regon oraz Numeru Identyfikacji Podatkowej. Jeżeli w momencie zakładania jednoosobowej działalności gospodarczej przyszły przedsiębiorca miał nadany NIP, nie ulegnie on zmianie. Jeśli jednak w momencie składania druku rejestracyjnego CEIDG-1 nowy przedsiębiorca nie posiada Numeru Identyfikacji Podatkowej (NIP), zostanie on nadany po rejestracji. NIP jest niezbędny do celów podatkowych, z kolei numer REGON to podstawa w kontaktach z urzędem skarbowym oraz Zakładem Ubezpieczeń Społecznych. Trzeba go także używać przy okazji rozliczeń oraz zawierania umów. Warto zapamiętać, iż Regon, NIP, adres i pełna nazwa firmy powinny znajdować się na wszystkich pieczęciach firmowych.

Założenie firmy wiąże się z otworzeniem specjalnego rachunku bankowego. Dotyczy to określonych przedsiębiorstw. Istnieje jednak możliwość użycia prywatnego konta bankowego jako konta firmowego w określonych przypadkach. Zanim jednak to nastąpi, należy powiadomić o tych zamiarach urząd skarbowy i ZUS. Niektóre banki, aby otworzyć konto firmowe, wymagają kompletnej pieczęci firmowej, na co należy być przygotowanym.

Kolejnym krokiem w procesie rejestracji działalności gospodarczej jest wybór formy opodatkowania. Podjęcie decyzji nie jest proste, a należy tego dokonać już w chwili składania wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Do wyboru mamy opodatkowanie na zasadach ogólnych, które polega na opodatkowaniu dochodów według skali podatkowej. Najprościej rzecz ujmując, dochodem jest wówczas różnica pomiędzy osiągniętymi przychodami a kosztami uzyskania przychodu. W przypadku przyjęcia zasad ogólnych obowiązkowe staje się prowadzenie ewidencji księgowych, tj. ksiąg rachunkowych lub księgi przychodów i rozchodów. Kolejną formą opodatkowania jest opodatkowanie podatkiem liniowym, które charakteryzuje różnica pomiędzy przychodami i poniesionymi kosztami. Jednak w tym wypadku wartość podatku wynosi 19% i jest stała. Niezależnie od tego, ile podatnik zarobi, stawka podatku będzie zawsze taka sama. Dodatkowo, tak jak w przypadku zasad ogólnych, jeżeli nie osiągnie się żadnego przychodu, nie płaci się nic. Spośród form opodatkowania do wyboru pozostaje ryczałt od przychodów ewidencjonowanych oraz karta podatkowa. Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych to forma, w której opodatkowaniu podlega tylko przychód, którego nie można pomniejszyć o poniesione koszty uzyskania przychodu. Wybierając tę opcję, podatnik decyduje się na jedną z pięciu zasadniczych stawek: 3%, 5,5%, 8,5%, 17 i 20%. Stawka, jaką wybierze przedsiębiorca, zależy od rodzaju wykonywanej działalności. Karta podatkowa nie ma natomiast nic wspólnego z dochodem osiąganym przez przedsiębiorcę. Wysokość stawek ustalana jest indywidualnie z naczelnikiem urzędu skarbowego i zależy od kilku czynników, w tym od ilości mieszkańców miejsca rejestracji działalności, rodzaju wykonywanych usług lub wieku podatnika. Karta podatkowa wymaga dopełnienia specjalnych, dodatkowych formalności.

Istotnym jest, iż rodzic zatrudniony w ramach etatu i przebywający na urlopie wychowawczym również może założyć firmę. Co prawda Kodeks pracy definiuje cel urlopu wychowawczego jako możliwość sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem, jednakże stanowi również, iż w czasie urlopu wychowawczego pracownik ma prawo podjąć pracę zarobkową u dotychczasowego lub innego pracodawcy albo podjąć inną działalność, a także naukę lub szkolenie, jeżeli nie wyłącza to możliwości sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem. Przepis ten uznaje więc za dozwolone założenie własnej firmy przez pracownika. Nie znajdziemy definicji czasu, jaki rodzic może poświęcić własnej działalności, aby nie został on uznany za czas, który wyklucza już korzystanie przez pracownika etatowego z urlopu wychowawczego. Każdy przypadek będzie więc analizowany indywidualnie. Warto zapamiętać, że taki pracownik rejestruje swoją działalność na zasadach ogólnych.

Nic nie stoi na przeszkodzie, aby zostać przedsiębiorcą, mieć własną firmę i zrealizować swoje plany zawodowe, zostać swoim własnym szefem i dysponować dowolnie swoim czasem, finansami i umiejętnościami. Być może to działanie ryzykowne, ale z pewnością bardzo satysfakcjonujące.

Marta Larisch autor artykułu

Reklama

Polecamy!